Vitaliteit en duurzame inzetbaarheid in het onderwijs

11 november 2020

Waar kom je, in deze tijd van thuiswerken en vergaderen op afstand, ‘s ochtends om 6 uur in het donker nog voor je bed uit? In mijn geval was dat voor een webinar waar ik samen met Tinka van Vuuren, de ‘key note speaker’, een bijdrage aan zou leveren. De oorspronkelijk als seminar opgezette bijeenkomst was vanwege covid-19 al enkele keren uitgesteld en zou daarom nu als webinar worden georganiseerd. Toen ik mijn jas aantrok om te vertrekken, het was nog altijd donker, viel mijn oog op een pet die ik 10 jaar geleden in Washington heb gekocht, met daarop het zegel van de Amerikaanse president. In een opwelling stopte ik de pet in mijn tas.

De rit van Meppel naar Brabant verliep voorspoedig. Normaliter is dinsdag altijd een drukke dag op de snelweg en is er altijd wel ergens een file onderweg. Ditmaal niet. Thuiswerken blijft voorlopig de norm. Aangekomen in de zaal van waaruit het webinar georganiseerd zou worden, maakte ik eerst kennis met de collega’s van HR-dienstverlener Stavoor die voor de techniek van dit online event verantwoordelijk waren. Zij waren op basis van de inmiddels bekende 1.5 meter volop bezig met inrichting en belichting van een pop-up studio, van waaruit we online deelnemers zouden benaderen. En hoewel ik de afgelopen maanden al talloze vergaderingen op afstand via Zoom, Teams en andere systemen had gehad, was dit weer een geheel nieuwe ervaring. Hoe moet de verlichting gericht zijn? Is de akoestiek goed? Waar moet de spreker staan om goed in beeld te blijven? Hoe organiseren we een goede interactie? Hoe komen de sheets in beeld? Hoe stellen we subgroepen samen en hoe laten we hen terug rapporteren?  Kortom, vragen, vragen, vragen en evenveel beslissingen. Wendbaarheid in de praktijk. Na een uurtje voorbereiding waren we er helemaal klaar voor.  

Na een korte introductie door de gastheer, Arie van Erp, namens KPC Groep en Stavoor, begon Tinka van Vuuren, bijzonder hoogleraar aan de OU en adviseur van Loyalis, met haar presentatie. Zij begon met een definitie: duurzame inzetbaarheid is in staat zijn om gezond, productief en met plezier huidig en toekomstig werk te kunnen en willen uitvoeren. Met ‘kunnen en willen’ als sleutelbegrippen. Zij gaf daar nog verdere verdieping aan en vroeg vervolgens aan de deelnemers om met elkaar in kleine groepen de vraag te bespreken “Wat bevordert of belemmert mijn eigen duurzame inzetbaarheid?” Na het gesprek en de terugkoppeling pakte Tinka de draad van haar presentatie weer op met toelichtingen op de invloed van onder meer leefstijl, (in)formeel leren, mobiliteit en loopbaanontwikkeling op vitaliteit en duurzame inzetbaarheid. Zij eindige haar deel van het webinar met het ‘Huis van werkvermogen’ en de drieledige aanpak: draaglast verlagen (verlichten), draagkracht verhogen (vitaliseren) en de balans daartussen verbeteren (veranderen).

Na de pauze was ik aan de beurt. Ik had bedacht om met de eerdergenoemde pet op te beginnen. Dit om te illustreren dat wendbaarheid en zelfsturing van alle landen en van alle (leef)tijden is en zoals ook uit de Amerikaanse presidentsverkiezingen is gebleken, vanuit een geheel verschillende motivatie kan worden aangestuurd door kandidaten, beiden zeventigers. Daarna ging ik met behulp van de door Matthijs Tersteeg gemaakte presentatie in op het waarom en hoe van wendbaarheid, zelfsturing en ondernemerschap. Na bespreking van aanleiding en context, de VUCA wereld, ging ik in op het waarom met behulp van de modellen van Maslow en Ikigai, een model voor een zinvol leven. Daarna gingen de deelnemers weer in groepen uiteen om met elkaar van gedachten te wisselen over de vragen ”Wat is er gedurende uw loopbaan veranderd aan uw drive en motivatie en wat is een belangrijke les inzake vitaliteit en inzetbaarheid die u heeft geleerd?” Na de terugkoppeling door de subgroepen, gaf ik enkele suggesties voor modellen en instrumenten die de deelnemers zouden kunnen gebruiken bij het voeren van een ‘goed gesprek’ met medewerkers zoals de ‘Big five for Life’ van John Strelecky, Effectuation van Sarah Sarasvathy en Design Thinking van de D-school van Stanford. Ook de ‘praatkaart’ van Stavoor kwam nog kort aan de orde. Ik eindigde met een aantal concrete adviezen.

Het was een interessante en interactieve bijeenkomst waarin de deelnemers interessante ideeën en mogelijkheden hebben meegekregen over het versterken van vitaliteit en duurzame inzetbaarheid. Maar zoals altijd hadden we ook hier te weinig tijd om op alle aspecten de diepte in te gaan. Daarom mijn aanbod om met de deelnemers en eventueel andere belangstellenden die dat willen binnenkort nog een één op één (online-)gesprek te hebben over hun specifieke situatie en vragen. Degenen die dat willen kunnen dat kenbaar maken via info@kpcgroep.nl. Kortom, het was een erg interessante en enerverende dag. Dank aan Tinka van Vuren, de deelnemers en alle collega’s van KPC Groep en Stavoor die dit mogelijk hebben gemaakt.

 

Toen ik weer naar Meppel vertrok, scheen de zon nog uitbundiger.

Reacties

Reageer zelf of bekijk alle reacties

Geïnteresseerd?

Neem dan contact op met:

Drs. Frans Donders
Directeur KPC Interim/Adviseur
06-12504008

E-mail Frans